. زمان حال ساده (Present Simple)

برای بیان حقایق، عادات، کارهای روزمره و امور کلی استفاده می‌شود.
فرمول:

  • مثبت:
    Subject + Base Verb (or Verb+s/es for he/she/it)
  • منفی:
    Subject + Do/Does + not + Base Verb
  • سوالی:
    Do/Does + Subject + Base Verb?

مثال‌ها:

  • I go to school every day. (من هر روز به مدرسه می‌روم.)
  • She works at a bank. (او در بانک کار می‌کند.)
  • Do they play football? (آیا آن‌ها فوتبال بازی می‌کنند؟)

2. زمان حال استمراری (Present Continuous)

برای بیان کارهایی که در حال انجام هستند یا برنامه‌های قطعی آینده استفاده می‌شود.
فرمول:
Subject + Am/Is/Are + Verb+ing

مثال‌ها:

  • I am studying English. (من در حال مطالعه زبان انگلیسی هستم.)
  • She is cooking dinner. (او در حال پختن شام است.)
  • Are you coming to the party? (آیا به مهمانی می‌آیی؟)

3. زمان حال کامل (Present Perfect)

برای بیان کارهایی که در گذشته شروع شده و اثر آن هنوز ادامه دارد یا به تازگی تمام شده است.
فرمول:
Subject + Have/Has + Past Participle

مثال‌ها:

  • I have finished my homework. (تکالیفم را تمام کرده‌ام.)
  • He has lived in Paris for 5 years. (او به مدت ۵ سال در پاریس زندگی کرده است.)
  • Have they seen the movie? (آیا آن‌ها فیلم را دیده‌اند؟)

4. زمان حال کامل استمراری (Present Perfect Continuous)

برای بیان کارهایی که در گذشته شروع شده‌اند و هنوز در حال انجام هستند یا اثر آن‌ها باقی است.
فرمول:
Subject + Have/Has + Been + Verb+ing

مثال‌ها:

  • I have been working since morning. (من از صبح در حال کار کردن هستم.)
  • She has been reading that book for two hours. (او به مدت دو ساعت مشغول خواندن آن کتاب است.)
  • Have you been waiting long? (آیا مدت زیادی منتظر بوده‌ای؟)

تفاوت‌های اصلی:

  • حال ساده برای کارهای عادی و حقایق.
  • حال استمراری برای کارهای در جریان.
  • حال کامل برای کارهای تمام شده با اثر ماندگار.
  • حال کامل استمراری برای تأکید بر مدت زمان کاری که ادامه داشته است.